Voor mensen die burnout zijn, een fobie- of niet reële angst hebben of die gewoon onzeker zijn

• wanneer vandaag de dingen niet gaan zoals u ze wilt, houd u dan voor dat het u vandaag "nog" niet lukte. Het geeft uw mind ruimte en meer geloof in de toekomst.
• houdt u bezig met wat u wél wilt inplaats van wat u niet wilt. Het is belangrijk dat u in hoofdzaak denkt aan alles wat u wilt bereiken. Het is een valkuil om te denken in termen van: "ik wil niet dat het vandaag weer fout gaat".
• wanneer u denkt, is dat in feite een gesprek met uzelf. Innerlijk kwaad worden op uzelf is een valkuil, tenslotte gaat u zo hopelijk ook niet met anderen om. Spreek uzelf bemoedigend toe op de wijze zoals u dat bij een dierbare zou doen.
• houd u voor dat uzelf de belangrijkste persoon bent in uw leven. Tenslotte moet u de rest van uw leven met uzelf zien door te komen. Wanneer u goed bent voor uzelf, kunt u dat ook zijn voor anderen. Bent u resoluut naar uzelf, dan kunt u dat ook zijn naar anderen en kunt u nee zeggen tegen uzelf, dan kunt u dat ook tegen anderen. Geef uzelf eens een schouderklopje, dat is belangrijker dan een schouderklopje van anderen. Wat ik hiermee bedoel is iets anders dan egoïsme, ik noem dit sociaal egoïsme.
• accepteer nooit dat uw probleem onoplosbaar is en blijf geloven in uw eigen mogelijkheden. Tenslotte heeft u ook periodes in uw leven meegemaakt dat het goed ging. De mogelijkheid zit dus in u besloten.
• geef gebeurtenissen uit uw verleden nooit de schuld van uw probleem. Het is de manier waarop uzelf met deze gebeurtenissen bent omgegaan. Er is geen enkel excuus om niet in verandering te geloven.
• houd u voor dat wanneer een bepaald iets slecht gaat, u dat uitsluitend kunt weten omdat blijkbaar andere dingen goed gaan. Plaats uw problematiek in het juiste perspectief.
• vermijd in uw taalgebruik zoveel mogelijk de woorden "maar" en "eigenlijk". Hoe komt dit bij u over: "eigenlijk heb ik niets te klagen maar…" of - "eigenlijk vind ik je wel aardig maar…". U doet uzelf hiermee ernstig tekort. Uw taalgebruik mag beslist resoluter zijn.
• maak regelmatig een opsomming van wat u allemaal wél kunt inplaats van wat u niet kunt. Tenslotte kunt u wél rekenen, wél leren, wél lezen, wél naar muziek luisteren, wél denken, wél boos worden, wél vrolijk zijn, wél fietsen, wél beslissingen nemen etc.. Het maakt in deze niet uit of het positief of negatief lijkt. Tenslotte is doemdenken ook iets kunnen. Als voorbeeld: u kunt wél een borrel drinken, u kunt wél een borrel laten staan, u kunt wél een sigaret roken, u kunt wél een sigaret uitmaken etc.
• kijk inplaats van nietszeggend omlaag altijd recht voor u uit en om u heen. Wanneer u omlaag blijft kijken zal waarschijnlijk uw probleem nooit oplossen. Zelfs wanneer u piekert kunnen uw ogen naar voren of zelfs een fractie schuin naar boven zijn gericht. De kwaliteit van piekeren wordt dan anders.
• het is beter nooit op uw ademhaling te letten. Doe als mensen die geen problemen hebben, die letten ook niet op hun ademhaling. Ademhalen is een autonoom proces en gaat vanzelf. Beter is om met uw zintuigen contact te houden met uw omgeving.
• Vertel uw naasten en vrienden over uw probleem. U zult verbaast zijn hoe open zij worden om ook aan u te vertellen wat hun problemen en angsten zijn. Meer dan negentig procent van de mensen hebben namelijk een bepaalde angst of onzekerheid. Het schept een geweldige onderlinge band en uw smoezenboek hoeft u vanaf dan niet meer te raadplegen.
• accepteer dat u NU niets kunt forceren en daarin coaching nodig heeft
• doe beslist geen therapie die u eerder niet afdoende hielp.
• doe alles anders dan u deed zodat u iets anders krijgt dan wat u altijd kreeg.

De tien krachtigste manieren om herstel tegen te werken zijn:

• het zoeken naar een oorzaak
• knutseltherapie
• blijven hangen in uw verleden
• niet voor uzelf opkomen
• forceren
• treuren
• twijfelen
• uitstellen
• deelnemen aan praatgroepen waarin mensen elkaar bevestigen hoe ontzettend erg hun probleem wel niet is
• blijven doen wat u altijd deed, zodat u blijft krijgen wat u kreeg.

Hoe kiest u een therapeut - en - wél of geen medicatie

• vraag u eerst af of u uitermate gemotiveerd bent om te veranderen en echt iets aan uw problematiek wilt doen.
• vraag u tevens af of u de verantwoordelijkheden en veranderingen die herstel met zich meebrengen in volle omvang wilt accepteren.
• belangrijk is dat u zich snel op uw gemak voelt bij uw therapeut en merkt dat deze uw probleem ook begrijpt. Staar u nooit blind op kennis, want "kunde" is in deze veel belangrijker en dat ervaart u snel genoeg. Kies uw psychiater of therapeut ook niet te jong. Tenslotte heeft iemand die pas is afgestudeerd nog weinig levenservaring en invoelingsvermogen
• accepteer geen gewroet in uw verleden, want tijdens therapie erachter komen dat bijvoorbeeld uw claustrofobie veroorzaakt is door het feit dat u als kind in de kelder bent opgesloten geweest, kan uw probleem van vandaag niet veranderen. Het verleden is altijd aan verandering onderhevig en als u over tien jaar iets over gisteren herinnert en daarover vertelt, dan is uw verhaal anders dan vandaag. Overigens is de kans groot dat u bij de ontdekking dat u ooit in een kelder opgesloten bent geweest, u er een probleem bij heeft en mogelijk ruzie krijgt met uw moeder, die u tenslotte (in uw opgewekte herinnering) had opgesloten. Achter zogenaamde oorzaken komen is al ten koste van veel relaties en familieleed gegaan. Eis daarom altijd dat uw verleden met rust wordt gelaten en dat niemand de schuld krijgt van uw problematiek.
• geef uw psycholoog, psychiater, therapeut of coach - en uzelf, maximaal vijf sessies de kans om te ervaren dat er met u positief iets verandert. Wanneer er binnen die periode een duidelijke verbetering waarneembaar is dan zit u goed. Is er binnen die periode niets verandert kijk dan uit naar een ander. Langdurige therapie is hetzelfde als naar een film kijken waarvan u wekelijks een plaatje te zien krijgt.
• Wanneer uw arts u tranquilizers voorschrijft (lichte narcotica die u soms rustiger maken en waarop u mogelijk kunt gaan slapen), gebruik deze dan niet langer dan drie maanden. Na drie maanden ontstaat gewenning en kan verslaving ontstaan. Beter is het gebruik hiervan te beperken en het te gebruiken op de wijze waarop u aspirine slikt. Dus wanneer uw onrust te erg wordt of wanneer u absoluut niet in slaap kunt komen. Tenslotte neemt u 's ochtends toch ook geen aspirine voor het geval u 's avonds hoofdpijn kunt krijgen.
• wanneer uw arts u antidepressiva voorschrijft (lees serotonineheropnameremmers) vraag dan om een gedegen bloedonderzoek waarop deze medicatie kan worden afgestemd en laat uw bloed dan minstens een keer per maand controleren. Tenslotte mag u van een medicus een gericht onderzoek verwachten. Wanneer uw arts niet in staat is om het serotonineniveau in uw bloed te interpreteren en medicatie hierop af te stemmen of daar gewoon geen trek in heeft, besef dan dat het nemen van deze medicijnen een experiment is met vaak vervelende gevolgen. Beter is, tenminste wanneer u gelooft in de mogelijkheid van een adequate therapie, om geen antidepressiva te nemen. Wanneer u er eenmaal aan begonnen bent dan duurt het lang voor u er vanaf kunt komen.
• laat u zich toch antidepressiva voorschrijven, lees dan minstens vijf keer de bijsluiter en controleer of deze geen bijverschijnselen geeft waar u juist vanaf wilt komen. Denk vervolgens tien keer na voordat u ze inneemt.
• onthoud dat er geen medicijn bestaat dat de maatschappij verandert, - anderen aardiger maakt,- geliefden terugbrengt,- voor u denkt,- uw rekeningen betaalt,- uw boodschappen doet,- uw kinderen opvoedt,- uw verleden verandert,- uw werkzaamheden doet,- uw examens aflegt,- uw conflicten oplost,- uw manier van leven verandert,- uw mind herprogrammeert.
• Het is beter om niet te kiezen voor praatgroepen met een negatief getinte lading, zoals: wat zijn we met zijn allen toch zielig.
• stel u open voor uw therapie of coaching en wees gelijktijdig altijd skeptisch tegenover iedere therapie of behandelaar, totdat u ervaart dat het samen klikt en aanslaat.
• accepteer van niemand dat uw fobie, onzekerheid of burnout een ziekte is, op dat moment maakt u van uzelf een patiënt inplaats van cliënt en liggen de verhoudingen scheef
• vertel uzelf dat wanneer u in staat bent om een probleem te krijgen u met hetzelfde vermogen en wat hulp om dat weer aan te spreken, uw probleem te keren is.
• iedere dag dat u een probleem heeft is een dag te lang. Het draait om de kwaliteit van leven en niemand weet hoe kort dat nog duurt. Onderneem aktie en ga snel op zoek naar een therapeut of coach en maak een afspraak. Tenslotte gaat u, wanneer u brood wilt eten, naar de bakker inplaats van zelf uw tarwe te verbouwen, te vermalen en uw eigen brood te bakken.

Bron: Pieter Frijters (Mind Tuning), website: www.paniek.nl